Johan Sebastian Bach (1685-1750)

  • Suíte para orquestra (Bach-Mahler)
  • Cantata No. 19 (Continuo Part / Vocal Score).
  • Cantata No. 65 (Continuo Part / Vocal Score).
  • Cantata No. 78 (Continuo Part / Vocal Score).
  • Suite em B menor.
  • Suite uit zijn orkestwerken 1909. Tevens her instrumentation.

Ludwig van Beethoven (1770-1827)

  • Quarteto nº 11, em Fá menor, op. 95. Arranjo para orquestra de cordas por Gustav Mahler.
  • Sinfonias nº 1 t / m 9.
  • Aberturas (7):
  • Coriolan.
  • Egmont.
  • Die Weihe des Hauses.
  • Konig Stephan.
  • Leonora No. 2.
  • Leonora No. 3.
  • Namensfeier.
  • Concerto para piano nº 5, pontuação.

Johannes Brahms (1833-1897)

  • Sinfonia nº 3.

Anton Bruckner (1824-1896)

  • Sinfonia nº 3: (1878) Bewerking voor piano-vierhandig, in samenwerking conheceu Rudolf Krzyzanowski para stand gekomen. A première van en onder leiding van Bruckner zelf em 1877 foi um fiasco. Nog tijdens de muziek verliet vrijwel het gehele publiek de zaal, evenals enige musici. Gustav Mahler foi één van de weinigen, die de Symphony wel mooi vonden. Hij maakte ook een pianotransciptie bewerking. Als dank kreeg Mahler de eerste drie delen van de handgeschreven autograaf. De verrommelde derde versie bezorgde Bruckner eindelijk succes vanaf 1890. Em moderne uitvoeringen é de 2e versie uit 1877 favoriet. Een autograaf is een handschrift dat een schrijver zelf heeft geschreven, in tegenstelling tot een afschrift of een tekst die door een secretaris de kopiist is genoteerd (een apograaf). In het Engels staat de term autograph specifiek voor een handtekening. Ongeveer em 1880.
  • Sinfonia nº 4.
  • Sinfonia nº 5.

Antonin Dvorak (1841-1904)

  • Scherzo capriccioso, op. 68

George Enescu (1881-1955) 

  • Suite d'orchestre, op. 9

Franz Liszt (1811-1886)

  • Mazeppa.

Charles Martin Loeffler (1861-1935)

  • La Villanelle du diable, op. 9

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)

  • Sinfonias Nos. 40.
  • Symphonie no 41.
  • Idomeneo Ballet.
  • Opera: Le nozze di Figaro (com novo recitativo acompanhado para a cena do julgamento); publ. Peters, 1906.

Hans Pfitzner (1869-1949)

  • Abertura Christelflein, op. 20
  • Abertura Kathchen von Heilbronn, op. 17

Franz Schubert (1797-1828)

  • Quarteto nº 14, em ré menor, 'Der Tod und das Mädchen'. Arranjo para orquestra de cordas por Gustav Mahler.
  • Sinfonia nº 8 (inacabada).
  • Sinfonia nº 9, em dó maior.

Quarteto nº 14, em ré menor, 'Der Tod und das Mädchen'. Arranjo para orquestra de cordas por Gustav Mahler.

Robert Schumann (1810-1856)

  • Sinfonia nº 1.
  • Sinfonia nº 2.
  • Sinfonia nº 3.
  • Sinfonia nº 4.
  • Abertura para Manfred.

Bedrich Smetana (1824-1884)

  • Abertura para a noiva trocada.

Richard Wagner (1813-1883)

  • Prelude to Die Meistersinger.
  • Die Meistersinger, Prelude to Act III.
  • Abertura Eine Faust.

Carl Maria von Weber (1786-1826)

  • Abertura para Oberon Uitvoeringsversie. Carl Maria von Weber. Oberon, ou The Elf King's Oath, é uma ópera romântica de 3 atos em inglês com diálogo falado e música de Carl Maria von Weber. O libreto de James Robinson Planche foi baseado em um poema alemão, Oberon, de Christoph Martin Wieland, o qual foi baseado no romance épico Huon de Bordeaux, um conto medieval francês. Weber estava insatisfeito com a estrutura da ópera produzida em Londres e pretendia revisar a obra em seu retorno à Alemanha, mas morreu em Londres antes de começar a trabalhar na revisão. Desde então, outros compositores e libretistas revisaram a obra. Gustav Mahler: preparando uma nova versão performática, reorganizou alguns dos números e compôs algumas músicas de ligação com base no material da partitura existente.
  • Opera: Euryanthe (libreto publ. Künast, 1904?).
  • Ópera: Oberon 'Neue Buhneneinrichtung' (adicionado 'melodramas').

Transcrição Carl Maria von Weber (1786-1826)Oberon de Gustav Mahler (1860-1911).

Se você encontrou algum erro, por favor, avise-nos selecionando esse texto e pressionando Ctrl + Enter.

Relatório de erros ortográficos

O seguinte texto será enviado aos nossos editores: